📰 Sanat Sessizliği Sevmez

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Sanat çoğu zaman sessizce yapılır ama asla sessiz kalmaz.
Biz bazen onu duymamakta ısrar ederiz.

Bir sergi salonunda yürürken insanların eserlerin önünde durmadan geçip gittiğini görüyorum. Bir tabloya bakıyorlar ama bakmıyorlar. Bir oyunu izliyorlar ama dinlemiyorlar. Bir müzik eseri çalıyor ama kalplerini açmıyorlar. Çünkü çağımız hız çağını kutsuyor; sanat ise durmayı, bakmayı ve hissetmeyi talep ediyor.

Ben sanatı yıllarca bedenimle öğrendim.
Dans ederken şunu fark ettim: Bir hareketin anlamı, onu ne kadar hızlı yaptığınızda değil, neden yaptığınızda gizlidir. Sanat da böyledir. Bir eserin değeri, ne kadar çok konuşulduğuyla değil, ne kadar doğru bir yerimize dokunduğuyla ölçülür.

Bugün sanat eleştirisi çoğu zaman ya aşırı akademik ya da fazlasıyla yüzeysel. Oysa eleştiri, eseri yargılamak değil; onunla konuşmaktır.
“Bu neden böyle yapılmış?” diye sormaktır.
“Bu sahne neden burada sustu?”
“Bu nota neden burada yükseldi?”

Her eseri sevmek zorunda değiliz. Ama anlamaya çalışmak zorundayız. Çünkü anlamadan eleştirdiğimizde, aslında kendimizi ele vermiş oluruz.

Tiyatro salonunda bir oyuncunun nefesini duymak…
Bir resmin karşısında zamanın yavaşladığını hissetmek…
Bir müzik eserinde hiç bilmediğiniz bir duygunun sizi bulması…

Bunlar hâlâ mümkün.
Ama ancak gerçekten bakarsak.

Sanat bağırmaz.
Ama onu duymayanlara da kendini tekrar etmez.

— Aylin Erden