Bazen Felaketleştirmek sandığımız şey, başka bir ihtiyacı anlatır

Felaketleştirmek yaşarken insanın kafası bir noktaya takılır: “Neden böyle hissediyorum?”

Bir mesele büyüdükçe, insan onu çözmek yerine ondan kaçmanın yollarını buluyor. Bu da kısa süreli rahatlatıp sonra geri getiriyor.

Küçük bir farkındalık bile bir kapı aralayabilir. Gerisi çoğu zaman sabırla gelir.

Sorun şu ki, en kötü senaryoyu sürekli izlemek, bugünün enerjisini tüketir.

Kendimizi korumak için geliştirdiğimiz bazı refleksler, bir süre sonra bizi yoran bir düzene dönüşebiliyor.