Dinlenememek ile baş etmek, “güçlü olmak” demek değildir

İnsan Dinlenememek yaşadığında, dışarıdan bakınca her şey normal görünebilir. İçerideyse başka bir tempo vardır.

Bir mesele büyüdükçe, insan onu çözmek yerine ondan kaçmanın yollarını buluyor. Bu da kısa süreli rahatlatıp sonra geri getiriyor.

İnsan otursa bile içi oturmaz. Çünkü ‘yapılacaklar’ listesi içeriden konuşur.

Kendini toparlamak, bazen sadece bir adım geri çekilip nefes almakla başlar.

Bazı günler Dinlenememek, zihnin sesi gibi değil de sanki bedenin uyarısı gibi çıkar karşımıza.

Her şeye bir ad koymak şart değil. Bazen sadece “Bu bana ağır geldi” diyebilmek bile iyi gelir.

Dinlenememek bazen çok çalışmaktan değil; zihnin sürekli açık kalmasından olur.

Bugün bir şeyi çözemedin diye hiçbir şey olmadı sanma. Bazı değişimler sessiz ilerler.

Kendimizi korumak için geliştirdiğimiz bazı refleksler, bir süre sonra bizi yoran bir düzene dönüşebiliyor.