Düşünceyi gerçek sanmak ile baş etmek, “güçlü olmak” demek değildir

Genelde kaçırdığımız şey şu: Duygu tek başına değil; bir düşünce ve bir alışkanlıkla el ele yürür.

Bazen Düşünceyi gerçek sanmak dediğimiz şey, bir anda gelmiş gibi görünür. Oysa çoğu zaman birikerek olur.

İnsan Düşünceyi gerçek sanmak yaşadığında, dışarıdan bakınca her şey normal görünebilir. İçerideyse başka bir tempo vardır.

Kendimizi korumak için geliştirdiğimiz bazı refleksler, bir süre sonra bizi yoran bir düzene dönüşebiliyor.

Şunu unutmamak iyi olur: Düşünce bazen sadece düşüncedir. Gerçekle aynı şey değildir.

Düşünceyi gerçek sanmak yaşarken çoğu zaman tek bir sebep yoktur. Birkaç küçük şey üst üste biner ve büyük bir his çıkar ortaya.

Düşünceyi gerçek sanmak yaşarken insanın kafası bir noktaya takılır: “Neden böyle hissediyorum?”