Kendine şu soruyu sor: Düşünceyi gerçek sanmak nereden geliyor

İnsan Düşünceyi gerçek sanmak yaşadığında, dışarıdan bakınca her şey normal görünebilir. İçerideyse başka bir tempo vardır.

Kendimizi korumak için geliştirdiğimiz bazı refleksler, bir süre sonra bizi yoran bir düzene dönüşebiliyor.

Belki bugün tek hedef, her şeyi düzeltmek değil; sadece kendini biraz daha dürüst duymaktır.

İç sesin tonu, çoğu zaman geçmişten kalan bir alışkanlıktır. Senin gerçeğin olmak zorunda değil.

Düşünceyi gerçek sanmak yaşarken insanın kafası bir noktaya takılır: “Neden böyle hissediyorum?”

Küçük bir farkındalık bile bir kapı aralayabilir. Gerisi çoğu zaman sabırla gelir.