Kendine şu soruyu sor: Sürekli yetişme hali nereden geliyor

Kendimizi korumak için geliştirdiğimiz bazı refleksler, bir süre sonra bizi yoran bir düzene dönüşebiliyor.

Sürekli yetişme hali yaşarken insanın kafası bir noktaya takılır: “Neden böyle hissediyorum?”

Genelde kaçırdığımız şey şu: Duygu tek başına değil; bir düşünce ve bir alışkanlıkla el ele yürür.

Bazen mesele, yaşadığın olaylar değil; onlara yüklediğin anlamdır. Anlam değişince his de değişir.

Sürekli yetişme hali yaşarken çoğu zaman tek bir sebep yoktur. Birkaç küçük şey üst üste biner ve büyük bir his çıkar ortaya.

Bugün bir şeyi çözemedin diye hiçbir şey olmadı sanma. Bazı değişimler sessiz ilerler.